آنکس را میستایم که ستایش گویندگان ،تا آخرین حد مبالغه ،وصف کمالش را کفایت نکند وروزی خوران از شمردن نعمت بی پایانش عاجز باشند وهر چه بکوشند یک از هزار آن را سپاس نتوانند...!!!
وه...چه پایگاه بلندی که افکار دوراندیش در پیرامون آن نگردد؛چه اقیانوس ژرفی که غواص خرد بازیچه ی کوچکترین موجش گردد،همی شنا کند ودر جزر و مد آن دریای بیکران بی اختیار بدینسوی وبدانسوی رود ولی سرانجام همچون دسته ای خاشاک تسلیم تلاطم امواج شود.
دستی تهی به ساحل آورد واندامی سخت خسته و فرسوده به کنار کشد!
صفات کمالش را حدی نیست تا بتوان به میزان آن پی برد و نامهای دلاویزش آنچنان بزرگ و پاک باشد که از سطح عالی لغات فراتر نگاشته شده است.
پری رویی که تاب مستوری ندارد ناگزیر خود بیاراید وچهره زیبایش را بصاحبدلان واحساسات آشفته عرضه کند تا دلها ببرد وخاطره ها شیدا سازد....
پ.ن:سخنان زیبای مولایمان علی علیه السلام
چقدر شیوا و دلنشین بود.
هم استفاده کردم هم لذت بردم
مرسی عزیزم
منم همین طور عزیز
خیلی شیرین و صادقانه ست...
قشنگ و عالی ...خونه تکونی و شستن قالی..
به به

آفرین فقط اقا مهدی مواظب باشین بچه گربه ها خیس نشن
من عاشق بچه گربه ام یعنی میمیرمو زنده میشم...
فقط نمیتونم بهشون دس بزنم
من هنوز دس به سیاه و سفید نزدم
وای چکاوک جون چقدر این پستت با وجود زیبایی با پست جدید من متفاوت بود. من یه جورایی زیبا اما مخالف تو نوشته بودم با این حال از نوشتت لذت بردم.
هیچم مخالف من ننوشته بودی نازنینم...


احساساتت برام خیلی ارزشمنده
برام خیلی عزیزی خوشکلم
از این که با صداقت مینویسی ...
خدا رو شکر نظرم تو بلاگفا ثبت شد
متنتو خوندم
روش فکر میکنم میخواک کلی چیز برات بنویسم
همیشه بخندی
به خدا بگویید
زمستانش سرد نیست
جمع کند تکرار فصل هایش را
من در تابستانش هم از سوز سرد تنهایی دندان به دندان ساییده ام
زیبا بود عزیزم
لذت بردم
واقعا قشنگ بود
چیزی ندارم جز این که بگم
مرسی خانومم مرسی